جاى قرآن را تغيير داد و قرائت معروف و متداول - تا آن روز - را به شكل كنونى درآورد ، مثلا مىگويد : « مِنَ الْمَرْجُومِينَ » « 1 » در داستان حضرت نوح « مِنَ الْمُخْرَجِينَ » و « مِنَ الْمُخْرَجِينَ » « 2 » در داستان حضرت لوط « مِنَ الْمَرْجُومِينَ » بوده كه اين دو عبارت را تغيير داد و جابه‌جا نمود . « 3 » و تخيلات بىارزشى از اين قبيل كه هر عقل سالمى از آن گريزان است ، چرا كه « حجّاج » سرگرم سياست ظالمانه ، بسيار كوچكتر از آن بود كه بتواند در امور دين و قرآن عظيم دخالت و دست‌درازى كند . اين ياوه‌ها ، نشخوار هرزه‌زبانان تهى مغز است همانان كه نمىدانند چه مىگويند و احترام امانت كلام را پاس نمىدارند . « ابن خطيب » اين قصّهء تخيلى را از روايت « عباد بن صهيب » از « عوف » در كتاب « المصاحف « 4 » » گرفته است ، ولى پيشوايان علم حديث اين « عباد » را دروغگو و دروغپرداز مىدانند ، فقط ابو داوود به روايات او توجه مىكرد . « 5 » امام حافظ « محمد بن حبان » مىنويسد : « او مطالب منكر و ناشايست را از زبان افراد مشهور روايت مىكرد ، به‌گونه‌اى كه حتى اگر مبتديان در علم حديث هم بشنوند ، گواهى به مجعول بودن آن خواهند داد . » « 6 » يكى از آن مطالب همين حكايت خنده‌آور است كه متأسفانه ابن خطيب آن را همانند يك اصل مسلم پذيرفته و عرضه كرده است .

--> ( 1 ) . شعراء آيهء 116 : از سنگسارشدگان . ( 2 ) . شعراء آيهء 167 : از بيرون رانده‌شدگان . ( 3 ) . الفرقان ، صص 50 - 52 . ( 4 ) . ابو داوود سجستانى ، المصاحف ، ص 49 و 50 . ( 5 ) . ذهبى ، المغنى ، ج 2 ، ص 326 ، شماره 3037 . ( 6 ) . المجروحين من المحدّثين ، ج 2 ، ص 164 .